MAJOWKA W ORLEANIE

Stalo sie juz u nas rodzinna tradycja, ze wraz z rozkwitajaca wiosna, inaugurujemy sezon ogrodowych wycieczek.
Betonowym (! subtelne nawiazanie do poprzedniego posta !) punktem programu jest pielgrzymka do Orleanu.
Ale nie po to aby cieszyc oczy gotycka katedra,

ani nawet po to, aby uczestniczyc w pochodach pierwszomajowych przed pomnikiem patronki miasta, Joanny d'Arc.

Naszym celem w Orleanie sa odwiedziny ogrodu w centrum miasta, ogrodu stworzonego na dachu multikina, i z ktorego rozciaga sie szeroki widok na Loare.

I jak co roku podziwiamy tam glicynie, ktore tworza tajemnicze i malownicze sklepienie, opierajac sie na metalowo-drewnianych bramkach.

Tym razem , w przyplywie nieograniczonej pasji do glicynii, udalismy sie do Orleanu dwa razy z tygodniowym odstepem. I wlasnie w przeciagu tych siedmiu dni, natura dokonczyla swego dziela. Flora wybuchla i ukazala sie w calej okazalosci.

Glicyniowe sklepienie tydzien temu.

Glicyniowe sklepienie po wybuchu.

Glicyniowe pnacze tydzien temu.

To samo pnacze po wybuchu.

Metalowo-drewniane bramki, sluzace jako podpory pod pnacza glicynii.

Glicyniowy deszcz.

A tak wyglada z bliska, ta czarodziejska roslina.

Znaleziona puszaca sie piwonia.

Oraz fioletowy irys , dumnie pokazujacy jezyk.