2019-11-28

Obudziłam się z myślą, że nie chce mi się.

Ale zaraz potem ambicja mnie zjadła i poszłam biegać, bo tak zrobiłam w zeszłym roku.
Bieganie zaliczone. 3 km bez przystanku, to sukces w porównaniu z zeszłym tygodniem.
W domu musiałam 5 razy się dopytywać, Saszy, czy o czymś dziś nie zapomniał, zanim go oświeciło i uściskał mnie.

Do pracy przyniosłam 10 rogalików i 10 bułek z czekoladą.
Chyba wszystko pójdzie.
Zgodnie z planem, spisali się na medal.
Niby koledzy z pracy, a prawie przyjaciele. Niektórzy bardziej przyjaciele.

Pózniej wyjątkowy obiad z wyjątkowym panem. 
Pózniej wyjątkowa kolacja z wyjątkowym synem.

Jeden wyjątkowy dzień z mojego wyjątkowego życia.

Dzień, który zaczął się od małej leniwej myśli, 
skończył się na równie przyjemnie leniwej myśli, że warto było wstać, żeby zacząć te 49 lat.