ROZMOWY NAD UMYWALKA

Szorujac zeby dzis rano, Sasza glosno marzy :
- A moze Evelyne, bedzie dzis w spodniczce?
(Celem wyjasnienia podaje, ze Evelyne jest w tym roku jego przedszkolanka, i jej cecha charakterystyczna jest to, ze jest w ciazy.)
Udaje, ze wcale nie jestem zazdrosna, i ze splywa to po mnie , jak woda po kaczce :
- Lubisz , jak nosi spodniczki?
- Tak. Cala na czarno!
(Hmmm!)
- A czy nosi kozaki do tych spodniczek?
- Tak , nosi kozaki.
-A co wolisz, jak nosi spodnie, czy spodniczki?
- Spodniczki! - mowi, caly szczesliwy.

Na szczescie (!) , kiedy go odprowadzilam do klasy, zapomnial juz o tych wywodach, spotkal swych dwoch kolesi, i skupil sie na liczeniu literek w swym imieniu, bo przeciez jest ich az dwanascie :
S A C H A - G A B R I E L.
A Evelyne, z cala swoja pedagogiczna wiedza mowi, ze na razie Sasza umie pisac tylko "Sasza".
Jak to "TYLKO"?
Program przedszkola zaklada, ze po trzecim roku, dzieci przechodzac do szkoly podstawowej powinny umiec pisac swe imie.
Wiec dla mnie, jest to "JUZ".