KONIEC I POCZATEK
Poczatek ubieglego tygodnia byl symbolicznym zakonczeniem mojej przygody z projektem Centrum Handlowego w Tourcoing i jednoczesnie poczatkiem przygody ze szpitalem w Genewie.
4 kwietnia odbyla sie inauguracja Centrum. Pojechalam, szampana wypilam, zdjecia zrobilam i wrocilam.
Gdyby chciano obejsc Centrum wkolo, spacerujac, mozna zobaczyc jego elewacje.
Widok od ulicy Lehoucq.

Widok od ulicy Carnot. W tle katedra sw. Krzysztofa.

Po przejsciu calej ulicy Carnot , mozna obejrzec sie przez ramie, aby zobaczyc swietlne zajaczki odbijajace sie w plytkach chodnika.

Widok od strony placu Republiki. Za plecami katedra sw. Krzysztofa.

Gdyby chciano przyjechac na zakupy samochodem, zielony parking na trzech kondygnacjach , stwarza atmosfere pelna nadziei.
Trzy-poziomowy ruchomy chodnik zwiezie zwiedzajacego na parter, gdzie bedzie mogl nabyc wszelkich niezbednych dla swego szczescia dobr materialnych. Ogromne kule swietlne beda wyznaczac mu droge.
A tak wyglada droga do zielonego parkingu (dawno temu, wlasnie pod tym sufitem, walczylam z lekiem przestrzeni).
Przechadzajac sie pomiedzy roznorakimi sklepikami, mozna co jakic czas zadrzec glowe do gory, spojrzec poprzez szklany dach na zewnatrz , aby nie zatracic glowy w przyjemnosci zakupow.

A gdy napawa sie dostatecznie atmosfera i wszelkimi widokami, mozna skierowac sie do jednego z wyjsc, aby na zewnatrz ochlonac z tych konsumenckich emocji.
A takze miejsce ,gdzie bedzie stal w przyszlosci nowy szpital.
4 kwietnia odbyla sie inauguracja Centrum. Pojechalam, szampana wypilam, zdjecia zrobilam i wrocilam.
Gdyby chciano obejsc Centrum wkolo, spacerujac, mozna zobaczyc jego elewacje.
Widok od ulicy Lehoucq.
Widok od ulicy Carnot. W tle katedra sw. Krzysztofa.
Po przejsciu calej ulicy Carnot , mozna obejrzec sie przez ramie, aby zobaczyc swietlne zajaczki odbijajace sie w plytkach chodnika.
Widok od strony placu Republiki. Za plecami katedra sw. Krzysztofa.
Gdyby chciano przyjechac na zakupy samochodem, zielony parking na trzech kondygnacjach , stwarza atmosfere pelna nadziei.
Trzy-poziomowy ruchomy chodnik zwiezie zwiedzajacego na parter, gdzie bedzie mogl nabyc wszelkich niezbednych dla swego szczescia dobr materialnych. Ogromne kule swietlne beda wyznaczac mu droge.
A tak wyglada droga do zielonego parkingu (dawno temu, wlasnie pod tym sufitem, walczylam z lekiem przestrzeni).
Przechadzajac sie pomiedzy roznorakimi sklepikami, mozna co jakic czas zadrzec glowe do gory, spojrzec poprzez szklany dach na zewnatrz , aby nie zatracic glowy w przyjemnosci zakupow.
A gdy napawa sie dostatecznie atmosfera i wszelkimi widokami, mozna skierowac sie do jednego z wyjsc, aby na zewnatrz ochlonac z tych konsumenckich emocji.
Na nastepny dzien nalezalo zerwac sie o swicie z lozka, aby zdazyc na pociag do Genewy.
Jazda taksowka przez budzace sie ze snu miasto, sluchajac "Words don't come easy", miala w sobie cos magicznego. Uwielbiam takie chwile, ktore zdaja sie nie podlegac zadnym ziemskim prawom czasu.
Od stycznia, mam nie tylko przyjemnosc uczyc sie nowego programu, ale takze pracowac w nowym skladzie nad nowym projektem.
Tym razem jest to nowy szpital w Genewie.
Obecny szpital sklada sie z wielu budynkow powstalych w roznych okresach. Mielismy okazje zobaczyc ten najnowszy, budynek psychologii dzieciecej.
Co kraj, to obyczaj, jak sie okazuje.
Szwajcaria trzyma wysoki poziom i zadaniem naszym bedzie utrzymanie go.
Widzielismy idealne toalety ,
Jazda taksowka przez budzace sie ze snu miasto, sluchajac "Words don't come easy", miala w sobie cos magicznego. Uwielbiam takie chwile, ktore zdaja sie nie podlegac zadnym ziemskim prawom czasu.
Od stycznia, mam nie tylko przyjemnosc uczyc sie nowego programu, ale takze pracowac w nowym skladzie nad nowym projektem.
Tym razem jest to nowy szpital w Genewie.
Obecny szpital sklada sie z wielu budynkow powstalych w roznych okresach. Mielismy okazje zobaczyc ten najnowszy, budynek psychologii dzieciecej.
Co kraj, to obyczaj, jak sie okazuje.
Szwajcaria trzyma wysoki poziom i zadaniem naszym bedzie utrzymanie go.
Widzielismy idealne toalety ,
A takze miejsce ,gdzie bedzie stal w przyszlosci nowy szpital.


Komentarze
Nasza nadzieja ( ludzi pracujacych i zyjacych w Genewie i jej okolicy) jest to ze ten nowy budynek bedzie naprawde nowoczesny bo jego plany maja juz, niestety, pare lat jako ze kradyty zostaly wyglosowane jakies 5 lat temu i plany tez.
Jesli chodzi o tutejsze wymogi, to wiedzac ile my tu placimy podatkow, tudziez ubepieczenia zdrowotnego i wiedzac jak droga jest tutejsza medycyna ( dzien szpitala od 900 do 1200 FCH) i ile musimy dodac z wlasnej kieszeni (minimum 10%) ,te wymogi sa normalne.
Dla porownania we Francji wizyta u domowego lekarza kosztuje 23 euros a tu od 100 do 200 FCH ( zalezy od czasu u niego spedzonego i od badan i ilosci napisanych raportow).
Z ciekawoscia bede sledzila twoja prace : na twoim blogu i z okien jednego z budynkow szpitalnych gdzie pracuje.
Pozdrowienia serdeczne,
Sawicka
Jednak oprocz 6 pieter "lozkowych" , bedzie takze jedno pietro sal 8 lozkowych - najwidoczniej trudno od tego konceptu odstapic, oraz jedno pietro z salami operacyjnymi.
Dziekuje za Twoj komentarz i zapraszam do dalszego nadzorowania!
Pozdrawiam Cie :-)
Do niedlugiego !!!!
Ucalowania,
Sawicka
Ja, mimo czasowej emigracji, zachowalam prawo a nawet obowiazek glosowania w tym miescie. Stary szpital kantonalny swietnie znam!
Genewy nie mialam okazji blizej poznac. Tyle ile mozna zobaczyc zza szyby tramwaju.
Postanowilam, ze bede lubic to miasto, ktore czasem swa architektura przypomnina mi polskie miasta. No i nie moge nie wspomniec, o moim ulubionym napoju, ktory stal sie juz anegdota wsrod moich kolegow w pracy. Otoz jestem fanem Rivelli!
Pozdrawiam
Zagoszcze sie i u Ciebie, aby dowiedziec sie co nieco na temat tych nienowoczesnych Wloch ;-)
jak widzisz od przglosowania kredytow do skonczonego budynku ma minac ponad dziesiec lat! Czy za te 10 lat koncepcja budynku bedzie sie jeszcze sprawdzac? Mam nadzieje, ze jest na tyle neutralna, ewolucyjna i ponadczasowa, ze bedzie.
Wystaszylas mnie cenami, jakie trzeba placic za zdrowie. Az zamilklam.
Szkoda, że nie można z takimi budynkami obcować na codzień. Albo chociaż co jakiś czas...