CISZA NA MORZU

Cisza na morzu, wicher dmie ...

Czesto sie bawimy w te zabawe, zwlaszcza , jesli mamy halasliwe towarzystwo malych czlowieczkow.

Ta rymowanaka skojarzyla mi sie rowniez z moja osobista pazdziernikowa cisza na blogu.

Nie byl to miesiac , ktory pozostanie na dlugo w pamieci.

Minal nam tym szybciej, ze na jego druga polowe wypadly ferie zaduszkowe, trwajace az cale dwa tygodnie.

Tym razem, czujac sie wyczerpana meczaca atmosfera w pracy postanowilam, ze mnie rowniez nalezy sie odpoczynek. Ucieklismy do Normandii, nad samo morze, gdzie deszcz i wiatr wypedzaja z cial i dusz wszelkie zle humory, a towrzystwo Rodzicow nie pozwala na jakakolwek autonomie i osobiste , dorosle zdanie. Czasem dobrze zrobic taki powrot do przeszlosci.

Sasza wypoczywal w towarzystwie wnukow sasiadow, kopiac pilke i trawniki przydomowych ogrodow. Do tego doszly lekcje jazdy konnej, a raczej kucykowej.

Jedlismy slynne rosloki Babci, slynne od tego roku zupy z dynii autorstwa Dziadka, cieszylismy sie Jack-o'-lanternem, dmuchalismy mnostwo urodzinowych swieczek.

Wracajac z wycieczki, w  wieczor Wszystkich Swietych wyladowalismy na cmentarzu nadbrzeznej miesciny. Zmierzch juz dobrze zapadl, z dala dochodzily do nas swiatla i glosy miasta, a na cmentarzu bylo ciemno i cicho. Tylko my i jeszcze spieszacy sie ostatni goscie z doniczka tradycyjnych chryzantemow.

Jakiz kontrast z polskimi cmentarzami , gdzie w ten wieczor jest gwarno, jasno i cieplo.

Trudno bedzie przekazac Saszy te tradycje.

Wrocilismy po tych feriach  bladzi i wymeczeni. Teraz dopiero odzyskuje sily i rumience. Jak sie okazuje , wbrew oczekiwaniom odzyskalam energie. Moge przetrwac do nastepnych Swiat.

Sasza juz nie moze doczekac sie otwarcia pierwszego okienka w kalendarzu adwentowym. Zaczal rowniez przygotowywac swoj kolaz dla Gwiazdorka ( jego list, to wycinki z katalogow zabawek). Pomimo swoich ladnych 9 lat, ciagle lubi te historie z Gwiazdorem. W szkole oczywiscie juz go uswiadomiono, ze to rodzice zajmuja sie prezentami , ze zaden Gwiazor nie istnieje. Ale on uparcie przeglada katalogi, wycina, przykleja....

W sklepach powoli zaczynaja pojawiac sie swiateczne dekoracje, startuja rowniez przedswiateczne prywatne wyprzedaze, w skrzynkach na listy reklamowki, katalogi i inna makulatura obwieszczajaca swieta. Wsrod tej obowiazkowej i nieekologicznej poczty, prym wiedzie corocznie znajdujaca sie przesylka kartek okolicznosciowych od artystow malujacych stopami. Podziwiam, ale nie reflektuje.

Czuc, ze ida swieta.